Չիչխան. կոնֆիտյուր և ժելե: Էլի պատրաստենք միասին

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԱյս անգամ էլ, քանի որ ուշ աշուն է ու դեռ չիչխան կա, մի քիչ զրուցենք չիչխանից պատրաստվող 2 պահածոյի մասին` կոնֆիտյուր և ժելե: Առաջինը ես վաղուց էի պատրաստում, իսկ ժելեն այս տարի պատրաստեցի: Ասեմ, որ ժելեն մի ռուս կնոջից սովորեցի, ես պատրաստեցի ու իսկապես հաճելի արդյունք ստացա: Չիչխանի մշակությունը, ասեմ, որ կարգին համբերության հարց է, մանավանդ, եթե ինքդ պիտի ճյուղերից մեկիկ-մեկիկ պոկես:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոՈւրեմն, համբերությամբ պոկեցինք հատապտղի հատիկները` թողնելով պտղամսին կպած փոքրիկ կոթիկները, որովհետև նախ` դա դաժան աշխատանք կլինի, հետո` անարդյունավետ ու սխալ, որովհետև հատիկները կպատռվեն և անիմաստ կլինի հետագա մշակությունը. լվանալ հնարավոր չի լինի:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԼավ ու ուշադիր մաքրելուց հետո, հետևողականորեն լվանում ենք, լցնում քամիչի մեջ, հետո լցնում բամբակե սրբիչի վրա, մի որոշ ժամանակ պահում  փաթաթած վիճակում, որ խոնավությունն անցնի շորին, հետո փռում արևի տակ: Լավ չորանալուց հետո /չորանալը շատ կարևոր է, թե չէ կոնֆիտյուրն արագ կթթվի/, աղում ենք, լցնում էմալապատ, մուրաբա եփելու թասի մեջ /կարևոր է մեծ մակերեսը/ ու 1:2 հարաբերությամբ ավելացնում շաքարավազ, փայտե գդալով խառնում ու դնում արևոտ տեղ, բայց` ոչ անմիջապես արևի ուղիղ ճառագայթների տակ: Այպես մնում է ուղիղ 3 օր: Նորմալ /տաք, ամառային/ եղանակի ու ջերմաստիճանի դեպքում 3 օր հետո, ասես, մակերեսին բարակ, շաքարե շերտ է առաջանում:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԴեռևս չտարալուծված շաքարավազով զանգվածը լցնում ենք բանկաների մեջ /ցանկալի է` փոքր/ ու փակում: 2-3 ամսից հետո բանկայի ներքևի մասում “նստում” է հյութե զանգվածը, վերևում` խյուսը: Իհարկե, պարտադիր չէ սպասել սրան, կարելի օգտագործել պատրաստելուց  հետո` երբ կամենաք: Ամենակարևորը` չիչխանը պահածոյացնելուց  առաջ անպայման պիտի ստույգ տեղեկանալ հաջորդող 3 օրերի եղանակի մասին, որովհետև անարև եղանակին իմաստ չունի ձեռնամուխ լինել այդ գործին:

Այդպես պատահեց ինձ հետ, երբ որոշեցի երկրորդ անգամ  կոնֆիտյուր պատրաստել : Համակարգիչը հուշեց  սպասվող անձրևոտ եղանակի մասին, և ես պեղեցի համացանցը` արդեն լվացած ու չորացրած չիչխանը մի այլ մեթոդով մշակելու համար: Գտա, պատրաստեցի ու սիրով կիսվում եմ ձեզ հետ:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԱրդեն պատրաստի չիչխանը լցնում ենք էմալապատ կաթսայի մեջ, մի կիլոգրամին ավելացնելով մոտ կես սուրճի բաժակ ջուր ու ոչ ուժեղ կրակի վրա` անընդհատ տրորելով / որ հատիկները բացվեն/, խառնում: Ես դա արեցի պյուրե պատրաստելու թակիչով, զուգահեռ` գդալով:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԵռալուց մոտ 10 րոպե հետո անմիջապես այն լցրեցի  էմալապատ ամանի վրա դրված պլաստմասե քամիչի մեջ ու սկսեցի շատ արագ ճզմելով  տրորել:

Հետո, երբ հատիկների վրա զանված համարյա չմնաց, ստացված հյութին տաք-տաք խառնեցի 1 կիլոգրամ շաքարավազ/ չիչխանն էլ, մինչ մշակությունը, 1 կիլոգրամ էր/ ու արագ-արագ խառնեցի: չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոՄիանգամից ստացվում է ժելեակերպ, դեղնաոսկեգույն զանգված: Այն թողեցի մոտ 10 ժամ /հուլիս, օգոստոս ամիսներին հերիք էր և 7 ժամը: Լցրեցի էլի փոքր բանկաների մեջ ու փակեցի:

Սա, ի դեպ, շատ հարմար է տարվա այս եղանակին, երբ եղանակը մեզ ցանկալի անակնկալը չի անի, այսինքն կոնֆիտյուր պատրաստելն աշնանը համարյա անիրական է, իսկ ժելեն միշտ կարելի է պատրաստել. կարիք չկա անգամ հատիկները չորացնելու, կարելի է հենց ջրից հանել ու լցնել կաթսայի մեջ: Խորհուրդ եմ տալիս նայել այս տեսանյութը http://www.youtube.com/watch?v=snCAxP3fS8o, այս կնոջից սովորածս էի ես ձեզ ներկայացնել: Կիսվում եմ, որովհետև շատ իրական էր ու հաջողված:

Իսկ հրաշք չիչխանի մասին չխոսեցի, որովհետև ԱՅՆ ՉԻՉԽԱՆՆ է պարզապես…Գուցե ուրիշ բաղադրատոմսերով կկիսվե՞ք…

Լենա Հովսեփյան


Կարդացեք նաև