Ավելի քան…անեկդոտ` կյորեսյան. Սգվոր Սաթենը

Գորիսի “Համայնքների միության” “Համայնք” ամսագիրն ընթերցողի սեղանին էր 2002-2004 թթ…Ամսագիրն ամենալայն բովանդակային ընդգրկում ուներ` պատմա-գեղարվեստական անդրադարձներից մինչ անեկդոտ ու խոհանոց…Որոշեցի որոշ հրապարակումներ պարբերաբար ներկայացնել իմ ընթերցողին. “Համայնքն” այնժամ էլեկտրոնային սփռում չուներ… Լ.Հ.

-Կուքի՜, ըրեվիտ մատա՜ղ, ընումիտ մատա՜ղ, էս օյին չէր, վեր տու տիրար կլխի՜ս, քըզանա յետը աշխարհն ինձ հետի մըթեն ա՜,-մահացած ամուսնու գլխավերևում կանգնած` սգում էր Սաթենը:

-Ախճի՛, զինքըտ կըտորում իլ, քեզ պըհիլավ ըրա, հեսա ըրեսուն տարի ա` աշկըս վիրատ ա` քըռասունքը տուվիր`  ուզիլու եմ,- Սաթենի ականջին կամաց շշնջաց համագյուղացի Պողոսը:

-Է՜, քիմսատ մեռնի՜, խե շուտ չես ասա՜լ, մեր հըրևան Ըրտեմին արդեն խո՜սք եմ տուվա՜լ:

Անդեր-ընդերու ջանս քե՜ մատաղ, Կուքի՜,-բառերը երգեցիկ վանկատելով` իր …ողբը շարունակեց…սգվոր Սաթենը:

“Համայնք” ամսագիր, թիվ 3, 2002 թ.


Կարդացեք նաև