«Պարի քիշերի» տեղ. Վեր ծեր սո՛վիստը-ժընգյո՛տի վեչ

ծնող, զավակՄըն-մըն, գո՛նե, մը՛տըրներատ չըքիցեք, վեր տարի՛քին նը՛հետ ծնողն էլի մնում ա հյա՛ման մարթը… Փոխված ի՛րիսկըհատը, բուշացած ջա՛նը, սիպտակած մա՛զերը, «կո՛րած»… հյա՛վասը ընդամենը… Ը՛ստըծու հնարքն ա՝ խոխորցը փո՛ւրցիլի, ստո՛ւգիլի հե՛տի ա…

էտ բի՛զարած, մտքին դոնն ինգած ջանին, ըշկերին միչին հոգին հյաման կրակ-պողն ա, համա ինքը ի՛րովում չի, տո՛ւք պիտի օ՛զաք՝ վե՛ր տեսնաք… Տեսնալ-հըսկանալն է՛լի ծեր խե՛րն ա, վեր բնության նը՛հետ պա՛րտք-պա՛հանջ չինի ծեզ, վեր ՏԻՅԵՐԻ Ա՛ՇԿԸ ծեզ պա՛րի յեշի, վեր կըլխի ինգեք՝ վեր տա… էստա՛ֆետ ա, վեր հե՛տո՝ հեփ վեր ծեր ըսիլի վա՛խտը կյա, կը՛լխըներիտ չը՛տաք, «ա՜խ» չքաշեք, վեր… ո՛ւշանաք վեչ…

Քիշերնին կըլխընիտ պարցին տի՛նիլիս, ծեր հիշողությունը պատին… ծական տո՛ւս կըլեք ու հը՛սկացեք, վեր էտ … «կինոյի»… հերոսը մի թա՛ք պյան ա օզում. վեր ծեր սո՛վիստը-ժընգյո՛տի վեչ…

Է՛լի… ծնող ա…

Լենա Հովսեփյան


Կարդացեք նաև