"Մարզային" բաժնի արխիվը

Խնձորեսկ: «Արիության դաս»: Հերթական՝ 16-րդը…

Комментарии выключены

«Արիության դաս» էր: Հերթական՝ 16-րդը…Լրագրությո՛ւնդ էլ ժամանակի հետ հասունանում և ասելիքիդ միջուկին վերապահում է… առաջին ձայնի իրավունք: Սկսում ես երևույթներին, իրադարձություններին նայել ոչ որպես դեպքերի ու ժամանակների հերթագայության, մարդկանց ու դեմքերի հերթական արարի, այլ՝ որպես խորհուրդի: Օրինակ՝ որտեղի՞ց է սնունդ առնում իսկական ու իրական հայրենասիրության երակը…

կարդալ շարունակությունը »

Գագիկ Հակոբջանյան. Այսօրինակ մարդիկ ԴԱՍԱԳԻՐՔ են՝ լռելյայն ըմբոշխնելու համար…

Գագիկ Հակոբջանյան, Գորիս, մաթեմատիկաԳագիկ Հակոբջանյան-մեծ ՄԱՆԿԱՎԱՐԺԸ  Գորիսի դիմագծի մաս-երանգ էր…Նման էր միայն ինքն իրեն: Միշտ՝ նույն մարմնական թեթևությամբ, խորասույզ հայացքի հանդարտ սահքով, շնորհ ինտելեկտի համեստ, երկրային քողարկմամբ…Եվ, ասես, հավերժորեն, քաղաքի կենտրոնում՝ մեղմ զրուցող հասուն, հունձքով այրերի խումբ-առանցքում…Այսպես՝ ընդամենը օր-ամիսներ առաջ…

Հիմա, էլի այսպես, բայց` մի այլ ՀԱՐԹՈՒԹՅՈՒՆԻՑ…

Ափսո՜ս…

Նրան <<ՀԱՄԱՅՆՔ>> ամսագրում հյուընկալելու բախտն ունեցել էինք 14 տարի առաջ… կարդալ շարունակությունը »

«Շարադրությունս» կտխրեցներ Ռաֆիկ Արսենիչին

Комментарии выключены

Գորիս Ռաֆիկ ԱրսենիչԼենա Հովսեփյան

Որպես նախաբան
Գորիսյան  մառախլապատ մի օր, մեր գրականության ուսուցիչ  Ռաֆիկ Արսենիչն  ասաց. «Երեխե՛ք, այսօրվա շարադրության թեման է՝  «Աշխարհը` գրականության կաբինետի պատուհանից»: Իսկ պատուհանից բառացիորեն ոչինչ չէր երևում. թանձր մառախուղի դասարան սահելուն ապակին հազիվ էր դիմակայում: կարդալ շարունակությունը »

Վա՜յ, տերդ չմեռնի, դեմոկրատիա՛

Սյունիք, մարզպետ, հանրահավաքԻ՜նչ դժվար է, երբ թացն ու չորը խառնվում են դիֆուզվելու աստիճան, և մի բերան-կոկորդից երկու և բազում ձայներ են լսվում: Է՛լ ոգեշունչ ու պաթետիկ, է՛լ նվաղ ու լացակումած, է՛լ լուտանքախեղդ ու հոխորտալեն, է՛լ խոստումներ հեղեղող ու ինքնասիրահար…Ո՞վ է որ ձայնի տերը, ո՞վ է էդ ձայնի տիրոջ տերը, ո՞րն է էդ ձայնի տիրոջ մտքինը, որը ո՞ր թվագրությամբ է, որը որի՞ բարեկամն է, որի՝ երջանիկ լինելու համար, մեծ հաշվով, դեռ ինչքա՞ն է  պակասում… կարդալ շարունակությունը »

Վերլուծեք, փաստարկեք, բայց մի՛՛լացեք՛՛ ու մի փորձեք նոր ողբերգություններ հասունացնել…

Գորիս, մարզպետ, ՍյունիքՀամատարած, իներցիոն ՛՛դիրքորոշումները՛՛ միայն պոտենցիալ վառոդներ են-ուրիշ՝ ոչինչ: Դիրքորոշումն արժեք ունի, եթե այն խորը, գիտակցված մտահոգության, սրտացավության միջով է անցնում: Թե չէ  նույնասցենար` հանունսյունիքյան ՛՛մարտնչումներին՛՛ մի շտրիխ ավելացնելով, ենթադրյալ արդյունքին չեք մոտենում էլ…Ի սեր Աստծո, անվերջ մի անձնավորեք Գորիսը, անվերջ գորիսեցու, սյունեցու անունից մի ճամարտակեք, անվերջ մի թեժացրեք կրքերը, անվերջ մի խաղացեք գորիսեցու նյարդերի հետ, անվերջ մի ասեք, թե նա ում և ինչու է ուզում, անվերջ…խնայեք գորիսեցուն, սյունեցուն… կարդալ շարունակությունը »

Գորիսյան “Ի՞նչ անելը” մի պատասխան ունի

Գորիս քաղաքապետի ընտրություն հունիսի 8ժամանակները “գյուլլի” պես են սլանում: Երեկվա ամենահանդարտ երևույթն այսօր մի նոր…հաշվանքի սիստեմում է` որակապես ու բովանդակությամբ, ներառած իմաստով ու հետամտած նպատակով, նախընտրած միջոց-գործիքներով ու ներազդելու հնարներով…

Միանգամից` հունիսի 8, Գորիս, քաղաքապետի ընտրություններ… կարդալ շարունակությունը »

Մեր տունը մեր Կյորեսն է…Կյորեսն էլ մնալու է…

Գորիս ընտրություններՔաղաքականախեղդ մեր օրերում, քաղաքականության տեր ու գործիք մարդն ինքն իրեն, ասես, …իրի սահմանը հատելու չափ, անէական է դարձրել. հիմա ո՞վ է ասում` ո՞վ է, ո՞ր տոհմից է, ո՞ր արմատից է, ի՞նչ արժեքների կրող է, ի՞նչ ավանդ-դերակատարություն ունի-ուներ, սլացքի ի՞նչ ուղղություն ունի, ի՞նչ է ուզում, ինչի՞ է արժանի…Հիմա մի հարց է շեղբի պես ճղում-ճոթռում…օրը, ուղեղները` ո՞ր թևից է… կարդալ շարունակությունը »

Մեզ գրում են-”Ինչպես տատս է ասում` լավ ծոր ա, ըստըծու ծոր ա…”


Տեղ գյուղ Գորիս Նարինե ԳալստյանՕտարի հողում հանկարծ հիշեցի մեր Սըռեղծին: Տատս՝ Արշալույս Բաղդասարյանը, միշտ հիացմունքով և հպարտությամբ է խոսում այն ամենի մասին, ինչ կապված է մեր գյուղի հետ: Թոռներին միշտ հավաքում գլխին ու պատմում էր գյուղի հերոս-լեգենդների, հետաքրքիր դեպքերի և հայտնի վայրերի մասին, երբեմն պապս` Իշխան Բադասյանը, որ գյուղում հայտնի էր որպես չափազանց զարգացած մարդ և գյուղացիների կողմից ստացել էր “ինքնուս պատմաբան” ածականը, տաք վառարանի հետևին նստած, գիրքը ձեռքին ՝ կարդում էր արդեն գուցե և չորրորդ անգամ, միջամտում էր, իբրև լրացումներ անում տատիս, որպեսզի պատմություններն ավելի հստակ և ճիշտ իմանանք, իսկ այդժամ զրույցն ավելի թեժանում ու աշխուժանում էր: Այդպես նրանք մի անբացատրելի հետաքրքրություն և սեր էին առաջացնում մեր մեջ դեպի հայրենի ծննդավայրն ու գյուղը: Հիշում եմ, որ ամեն անգամ, երբ ուզում էինք բնության գիրկ գնալ, տատս առաջին հերթին Սըռեղծու մասին էր հիշեցնում: կարդալ շարունակությունը »

Մեզ գրում են-Տապանաքարը

Գորիս, Գրետա Գրիգորյան, պատմվածքՕհանենց գերեզմանը մի քիչ թեք հարթության վրա էր: Թեքության ամենաստորոտային մասում, ուր ավելի հարթ էր, 20-րդ դարասկզբին տեղադրված մի քար էր` Մարգարիտ – ծնված 1901-36թթ: Օհանը երկար զննումներ կատարեց քաղաքի տարբեր բնակիչների շրջանում և ստույգ տեղեկություն չկարողացավ իմանալ: Է~հ, եթե տեր ունենար կողքը կցանկապատեին, պարիսպ կդնեին, ուրեմն Օհանը իրենց գերեզմանատեղը կմեծացնի, Մարգարիտի քարն էլ ձորը կգլորի, էգուց ինքն ու իր կինը նրա տեղը հանգիստ կպառկեն, ոսկորներ են էլի~, վաղը չէ մյուս օրը բոլորն էլ  հողի են վերածվելու: Այստեղ Օհանը կանգ կառներ, եթե մի փոքր աշխարհաճանաչ ու տառաճանաչ մարդ լիներ ու կարդացած լիներ Հովհ. Թումանյանի հետևյալ տողերը. կարդալ շարունակությունը »

Մեզ գրում են-Թողտվության մթնոլորտը պատճա՞ռ, թե՞ անձի որակի, ինքնության անկում

Գրետա Գրիգորյան, Գորիս, գերեզմաններԹող մի քիչ խառը չթվա վերնագիրը հոդվածի, ասելիքի կուտակումը այնքան խիտ է, այնքան հուզող ու մտահոգությամբ այն, որ արդյոք նպատակակետին կհասնի՞, արդյոք կարձագանքվի՞, թե՞ կնմանվի անապատի քամու ձայնի:
Բոլոր ժամանակներում անտարբերությունը եղել է քաղաքակրթության զարգացման խոչընդոտ, չարիք: Ասել է է` անտարբերությունից է ծնվում ամեն վատն ու չարը աշխարհի: Աշխարհի այս հարափոփոխ խառնարանում արժեքներ կան, որ պետք է մնան անձեռնմխելի, հաստատուն, անփոփոխ: կարդալ շարունակությունը »

Ես հավաքեցի իմ բոլոր մտքերը քո մասին և ցանկանում եմ այն տեսնել քո կենսագիր – վկայագրի էջերում

Սա անակնկալ էր: Անակնկալ, որից մի աննախադեպ սարսուռ ապրեցի: Իմ ընկերուհի-գործընկերուհին գրել էր իմ մասին` ՄԵՐԻ ֆոնին…Գրել է իմ սերնդակից գրչակիցներիս…հայրական տուն “Զանգեզուր”-ում: Տասնամյակներ արդեն գրում եմ: Գրում ենք լրագրողներս: Բայց գրում ենք երբեք ո՛չ մեր մասին: Գրում ենք մեզ շրջապատող մարդկանց ուրախությունների ու ապրումների, ձեռքբերումների ու մտահոգությունների մասին: Մտնում ենք նրանց էության մեջ, պեղում, տեսնում, զգում, վեր հանում…Բայց` մնում կուլիսների հետևում: “Զանգեզուրը” էլեկտրոնային ներկայացում չունի: Ես խնդրեցի տեքստը` ինչպես կա, և նկարը` իրենց ընտրած, ու որոշեցի դնել իմ  անձնական կայքում: Ու ասել` շնորհակալ եմ, Գրետա ջան… Լենա Հովսեփյան

Զանգեզուր թերթ, Լենա Հովսեփյան, Գրետա Գրիգորյան“Կար ժամանակ, որ “Գործկոմի շենք” ՚կոչված կառույցի 3-րդ հարկի ամբողջ ձախ կողմի աջ ու ձախ թևերում “Զանգեզուր՚”թերթի խմբագրության նստավայրն էր: Խմբագրություն` իր բոլոր բաժիններով, տասնյակից ավելի սենյակներով ու աշխույժ, բազմանդամ, ստեղծագործ կոլեկտիվով: Ճիշտ է, համակարգչային ժամանակներ չէին, բայց գրամեքենա կար, կար հեռատիպ, կար իր ժամանակի չափանիշներով` տեխնիկայով հագեցած տպարան: Ու մենք շաբաթը 3 անգամ թերթ էինք տալիս քաղաքի ու գյուղի բնակիչներին: կարդալ շարունակությունը »

Մեզ գրում են-Տեղ գյուղի ղումբավոր կանայք

Նարինե Գալստյան-Ծնվել եմ 1989թ. Տեղում: Առաջին դասարանը ավարտել եմ գյուղում: Երկրորդ դասարանից սովորել եմ Գորիսի թիվ 5 միջն. դպրոցում: 2005թ ընդունվել եմ ԳՊՀ-ի <<Հայոց լեզու և գրականություն>> բաժինը: Կարմիր դիպլոմով ավարտել եմ մագիստրատուրան: Շատ սիրում եմ մասնագիտությունս, բայց ցավոք քիչ եմ զբաղվում սիրածս գործով: Հիմա գտնվում եմ Մոսկվայում, ամուսնացած եմ, ունեմ աղջնակ…. Շատ կարոտում եմ Գորիսը և, երևի կարոտն էր այն գլխավոր պատճառը, որ փորձեցի նորից ինչ-որ բան գրել, թե ինչու ընտրեցի այդ թեման, նշել եմ նյութում… Պատմողը` Արշալույս Բաղդասարյանը տատս է, ով գյուղի մասին համարյա ամեն ինչ գիտի, ուսանողական տարիներին` բանահյուսական աշխատանքներ գրելու համար, միշտ տատս է օգնել` իբրև գյուղի կենդանի վկա… Տատս գյուղի պատմության, հետաքրքիր դեպքերի ու հերոս-մարդկանց մասին շատ տեղեկություններ ունի:

Տեղ գյուղի ղումբավոր կանայք

Տեղ գյուղ, տարազ, ղաբա Այս լուսանկարին առաջին անգամ անդրադարձել եմ ուսանողական տարիներին`  ”Հայ ժողովրդի բանահյուսություն” առարկայից  հանձնարարված կուրսային աշխատանքների ժամանակ: Շատ-շատերն են հետաքրքրվում այս նկարով, շատերն են իրենց ամսագրերում, հոդվածներում, հեղինակած գրքերում, սոց. կայքերում տեղադրում այս լուսանկարը, առանց իմանալու,  թե ովքեր են նկարում:  Շատ անգամ տեսել եմ սխալ ու անտեղյակ մեկնաբանություններ` նկարի հետ կապված: Որքանով որ տեղեկացված եմ, նկարը չունի հավաստի տեղեկություններ, ինչն էլ երբեմն սխալ մեկնաբանությունների առիթ է հանդիսանում: Լինելով` Սյունեցի, ծնված` Գորիսի Տեղի համայնքում, պարտքս եմ համարում քիչ թե շատ տեղեկություն տալ նկարի մասին, առավել ևս, որ նկարը այնքան էլ վաղուց չէ արված և նույնիսկ ես տեսել ու պարզ հիշում եմ նրանցից մեկին: կարդալ շարունակությունը »