"Անդրադարձ" բաժնի արխիվը

Խնձորեսկ: «Արիության դաս»: Հերթական՝ 16-րդը…

Комментарии выключены

«Արիության դաս» էր: Հերթական՝ 16-րդը…Լրագրությո՛ւնդ էլ ժամանակի հետ հասունանում և ասելիքիդ միջուկին վերապահում է… առաջին ձայնի իրավունք: Սկսում ես երևույթներին, իրադարձություններին նայել ոչ որպես դեպքերի ու ժամանակների հերթագայության, մարդկանց ու դեմքերի հերթական արարի, այլ՝ որպես խորհուրդի: Օրինակ՝ որտեղի՞ց է սնունդ առնում իսկական ու իրական հայրենասիրության երակը…

կարդալ շարունակությունը »

՛՛Կե՛ր յըղեղեն, պե՛ր հըրեղեն՛՛…

Հարսիկը, սերիալներԵվ՝ իմ հետընտրական… աքսիոմը: Ասեմ՝ ի՛մ.  ՛՛Ժողովուրդը մեղավոր չէ, ժողովուրդը մե՛ղք է՛՛… Մեր տատերը, դեռևս հղի կնոջ համար, երիցս հաստատագրված հորդոր ունեին՝ ՛՛Կե՛ր յըղեղեն, պե՛ր հըրեղեն՛՛… կարդալ շարունակությունը »

Թե՝ չէ, ուրեմն սատանան…

Մեկ-մեկ, գոնե, նստեք մի աթոռի կամ մի թախտի ծերին և փակ աչքերով… ուշադիր նայեք ձեր հիշողությունների աչքերին…  Մեղմ ժպտո՞ւմ եք… Լա՛վ է՝ առաջացե՛ք… Ամաչեցի՞ք. ուրեմն դեռ… Թե ամաչելիք կար ու չքմեղացաք, ուրեմն սատանան ձեր… երգեհոնի ստեղները… մագիլներով է փոխարինում… Բայց ձեր հեղինակած նոտաների տետրում դուք… այնքա՜ն հրեշտակային սերենադներ ունեիք… Գուցե… Փրկեք ձեր երգեհոնը, հետո դրա… մագիլատրտինգը ձեզ է հալածելու…

Լ.Հ.

էն նախշուն կյանքի համն ու լյազաթը տարա՜վ, պյաշավը յեր ածեց…

Մտածում եմ՝ էս facebook-ի փոխարեն ժամանակը… յետ քինար, մեր հըրեվան, տըղըցի Ազուց փիլիքինների քարին ղըբած պըռըվնին ու ջահիլ հարթները էլի նստած ինեյին, էլի տական-կըլխան զուրուց ընեյին, սան-նան յենդան յիշեյին, ուրուր բիշտի տալավ քիսի-փիսի ընեյին, օնքրնին ծիքեյին, էլի ծիմըռվա հետի կընանչի՝ սավզի, սամիթ հընդրեյին, էլի ճիրալի զոխերը շըպրտեյին մեզ, մենք օդումը չանթեյինք, քըչըվեյինք-հարցերը լուծեյինք… Ուրանք էլի տական-կըլխան խուսային, մենք էլ ղաթումը… քաղվածք ընեյինք…

Հետո խոխոցան մընը ասեր՝ հը՞, կընդըմըհակի չը՞խաղանենք… կարդալ շարունակությունը »

Ժամանակի մաղն ու…

լույսի համը, ժամանակ, Լենա ՀովսեփյանՀարաբերականությունը առեղծվածի չափ… հարաբերական է մեր օրերում. էտալոնները հաստատագրում են մայրաքաղաքային… բրենդավոր «դերձակները»…
Ժամանակի մաղն ու «դերձակների» սիրուհի հարաբերականությունը հազիվ թե երբևէ… ռաստ գան…

Լ.Հ.

… Ոչ թե լրատվամիջոց, այլ «տեսակի պատի թերթ»

Комментарии выключены

դեղին մամուլ, զրպարտությունԺողովո՛ւրդ, ի վերջո հասկանանք, որ լրագրությունը հե՜չ կապ չունի բզբզոցների, տանը թախտին նստած «միտք» ու «տեսակետ» ծեփելու, քնած մարդու տակ կրակ վառելու, անորոշ, անկապ, թեական վկայակոչումների, մեծ հաշվով՝ անդեմ ու ապակողմնորոշելուն միտված ախմախությունների հետ… Եթե անգամ դա ապրուստի միջոց է ու, կարծում եմ՝ ոչ վատ, ու ներսի… պղտորությանը ելք տալու միջոց, մե՛կ է, նողկալի լինելու չափ, տհաճ է… կարդալ շարունակությունը »

17, 117, 1017, 2017… Թվեր են: Սո՛սկ…

աքաղաղի տարի, 2017Մինչ հաջորդ… տոնածառ մնացած օրերից պակասեց ինը օր… 2016-ն արդեն գնաց հավասարվեց 1000 տարվա արխիվականներին՝ մեր կեծ-կեծ սահմաններից մինչ մեր տուն ու օջախներ թողնելով հոգոցներ ու հիացումներ, մտաբեկություններ ու ծնունդներ… կարդալ շարունակությունը »

Եղիշեից սովորեք՝ որքա՜ն ԱՐԺԱՆԱՊԱՏԻՎ էր, որքա՜ն ՏՂԱ էր, որքա՜ն ՉԱՓԻ մեջ էր…

Комментарии выключены

x factor, Եղիշե, ՇուշանիկՍոսկալի է, երբ մարդուս մեջ իսպառ բացակայում է տարրական, մի պուտ թեկուզ հարգանքն առ իր նմանը, առ մեկ այլ հողեղենը… Իսկական Դրախտիկ գյուղից  X Factor մրցույթի ներկայացած երիտասարդը՝ Եղիշեն, իր դրախտային զուսպ անվրդովությամբ … առիթ տվեց, որ, մեղմ ասած, կարդալ շարունակությունը »

Ի սեր Աստծո, իջեք… երկնքից

Комментарии выключены

վերև, ներքև, մարդԵրկինքը մեր թևավոր բարեկամների թռիչքուղին է, նրանց կեցության երաշխավորը, նրանց ոգու տունը, նրանց սիրելու ծիրը… Մեկ էլ՝ հետո՝ թե մեր հոգիներին արտոնվի թևել… Իսկ հիմա մերը երկիրն է, հողը, ամրության գենետիկ ապահովվածությունը…

Ի սեր Աստծո, իջեք… երկնքից, թե չէ երևակայական թռիչքների տևականությունը կարող է իսպառ անէացնել ձեր քայլելու՝ շնորհ բնազդն իսկ…

Մենք ձեր կողքին ենք. ենթադրյալ վերևից նայելու պարագայում կարող է ակամա… պտկվեք ու ոտնատակ ընկնեք… Շատ մի երկյուղեք. էն՝ վերև դարձած… ներքևներն էլի ձեռք են պարզելու…

Բայց այն բանի համար միայն, որ իրենց ճամփան դոնդող չլինի…

Լ.Հ.

Լույսի համը զգալու բարեմաղթանքով…

 "Լույսի համը"Հարաբերականությունը մեր կյանքի ակամա խթանիչն է… Ո՞վ է ասում, որ ուշն ու շուտը ծեփածո դոգմաներ են… Իմ առաջին գիրքը լույս աշխարհ եկավ որպես ապրածս 6 տասնամյակների մեծ… խոհ… Յուրօրինակ զգացողություն է՝ նման, երբ սպասում ես, որ  առաջին անգամ տեսնես բարուրած նորածնիդ. մի ոգեղեն ԵՐԿՅՈՒՂ ունես:

"Լույսի համը"Իմ խոնարհումը գրքիս լույս աշխարհ գալուն իրենց նպաստն ունեցած իմ ընտանիքին, իմ քույր-եղբայրներին, ինձ բարոյապես սատարած իմ բոլո՜ր-բոլո՜ր բարեկամ-ընկերներին… Իմ ԼՈՒՅՍ ԱԿՈՒՆՔՆԵՐԻՆ: Իմ քաղաքին ու նրա մարդկանց: Բոլորի՛ն: Առանձնահատուկ շնորհակալությունս «Անտարես» հոլդինգի հրատարակչության արհեստավարժ,  բարեկիրթ ողջ անձնակազմին ու գործընկերներին  արդյունավետ ու հաճելի համգործակցության համար: Ապրումներս դեռ շատ տաք են: Կզրուցենք:

Լ. Հ.

Հիսուսն անգամ… ՄԱՐԴԵՂԵՆ էր…

Ես չգիտեմ՝ անհամը գո՞ւյն ունի

գորիս, նշանավոր մարդիկԿյանքն էժան է, էժան չէր՝ գին ուներ, հիմա՝ ջրի գնի էլ չէ: Բայց էլի մի բա՛ն է, թե կա՛ս, թե նյութ՝ օդ, ջուր, արև ես սպառում, թե տարածք ես քեզանով անում՝ զբաղեցնում, թե մարդիկ երբեմն քեզ հիշելիս ժամանակ են ծախսում: Ասել կուզեմ՝ կաս, էլի բան ես՝ բաբախող, շնչող, աչքի լույս կամ աչքի փուշ…

Բայց, այ, մա՛հն է էժանացել՝ գինը գցել, մահը հաշվառում է դարձել. սա՛ գնաց, նա՛, հետո էլ՝ էն մե՛կը…

Ու՝ուղեկցող միօրինակ արտաբերումներ. բա՜, բա խի է՜, ափսո՜ս, լո՜ւյս դառավ, դեռ ապրելու տե՛ղ ուներ, խի նա դեռ կա՞ր, է՜, շան հայը սպասեր մի քիչ տաքերն ընկնեին գոնե կամ պոմիդորն էժանանար, գնա՜ց-հավասարվե՜ց հազար տարվա… կարդալ շարունակությունը »

Օրհնյա՜լ լինեք…

ծնունդ ծաղիկներ Լենա ՀովսեփյանԾննդյանս օրվանից հետո ես վերջապես նստեցի համակարգչի առջև… Նստեցի ու մտածում եմ. որտեղի՞ց սկսել, ինչպիսի՞ բառերով, մեկիկ-մեկի՞կ, թե՞ բոլորիդ միանգամից ասել՝ օրհնյալ լինեք դուք բոլորդ, որ կա՛ք, որ լրում եք իմ՝ երկրային… գալակտիկան, որ ջերմությամբ ու սիրով պարուրեցիք ինձ, որ ես շիկնեցի շա՜տ՝ այդքա՜ն գնահատումի, արժևորումի, մտերմության համար…

Օրհնյա՜լ լինեք… կարդալ շարունակությունը »