Դժգոհելու առիթների…անպակասության իներցիան մարդակուլ բան է: Թե անհավան-չմահավան ես, թե լույսը տեսնում ես մթան խանձարուրում, թե ուսիդ ճերմակ փափկությամբ իջած աղավնին քեզ սև ու կռռան ագռավ է երևում, թե մեղմ զեփյուռի գգվանքը քեզ ճանկի խզբզանք է հիշեցնում, թե…Թե…Ուրեմն դու երևակվում ես միայն ու միայն քո հոգու վրա, քո մտքի վրա, քո ինքնավիժած…լույսի վրա:Ու աշխարհի մեղքը ո՞րն է…Էն աշխարհի, որ Աստծո ամեն օրդ այգով է սկսում…ԱՅԳ-ի այբուբենով փորձիր գրել…տեքստերդ օրվա…

Լենա Հովսեփյան

Երբ հիշողությունդ սկսում է անցյալի մեխանիկական արտապատկերմամբ բավարարվել, երբ գույները երանգներ են դառնում, երանգներն էլ խունանալ են սկսում, ուրեմն հանիրավի մենակ ես թողել բանականությանդ հետ լույս աշխարհ եկած…մարմնիդ: Ուրեմն` հոգու ու ոգու…համեմունքներիդ հետ ինչ-որ բան կարգին չէ: Գուցե տագնապի մեծ առիթ չկա՞, գուցե ընդամենն աշխարհիկ հոգնությունդ է մոռացնել տվել քիմքիդ ու ռունգերիդ հուշումները…

Սավառնումների խելացնորության մեջ, երևի, չարժե երբևէ մոռանալ, որ այդ բոլոր սավառնումների հանգստի վայրէջքուղին… մարմինդ է, որն ինքն էլ հոգածության ու երկրային թռիչքի կարիք ունի. գոնե այնքան կարիք, որ գույները երանգներ չընկալի, այն էլ` խունացած…

Մարմին էլ աղերս ունի, լռելյայն աղերս, որ գունազրկում է…ընդամենը ոգուդ ներկապնակը…Եվ` լռելյայն հուշում` տե’ր եղիր ՆԵՐԿԱՊՆԱԿԻԴ…

Լենա Հովսեփյան

Հետաքրքիր է` ի՞նչ հարաբերակցության մեջ են բավականությունն ու հոգնությունը: Թե երկվորյակներ են, ուրեմն անհամեմատ պակաս է սեփական անձիդ նկատմամբ հոգածությունը…Թե թշնամիներ են, ուրեմն քո անձը քո …թագուհին է: Բայց չէ՞ որ ամեն ինչ կոդավորված է ի…ՎԵՐՈՒՍՏ…Ուրեմն` այնպես է, ինչպես պիտի լիներ, պարզապես, “հեղափոխության” համար խլրտյունի պակաս, լուրջ պակաս ունես…Էլի ի ՎԵՐՈ՞ՒՍՏ…Գենետիկ կո՞դ, թե՞…

Լենա Հովսեփյան

Ես ծառա լինել չեմ սիրում, բայց տեր լինելն էլ իմ ուղեծրի ցանկություններից չէ: Տեր ուզում եմ լինել միայն իմ բաժին ժամանակի-բացարձակ տեր…Ի վերջո, քո կյանքը քոնն է, և դու այնպես ես ուզում այն քո…մատիտներով ներկել. ասենք` խզբզել կամ զուգահեռներ տանել, կամ ներկ թափել թղթին ու, թուղթը ցնցելով, պատկերներ ստանալ…”Շաբլոների” դեմ վաղուց ապստամբում է ողնաթելիս դայակ բանականությունս…

Լենա Հովսեփյան

Երբ քեզ վստահաբար լարախաղաց ես հռչակում ու, հանդիսատեսիդ նյարդերը խնայելու մտահոգությամբ, զգացնել տալիս, որ պարանդ աշխարհի ամենաապահով…ճանապարհն է, սկսում են պարանիդ հաստությունը շատ համարել ու բարակեցնել` անթարթ նայելով դեմքիդ արտահայտությանը: Թե դժգոհես` կվնգստան` վախկո~տ ես, թե ձևանաս, որ չես տեսնում, եղած հաստության հերն էլ կանիծեն ու դժգոհել կամ ճչալ էլ չես հասցնի…

Ուրեմն, միշտ այնպես արա, որ հանդիսատեսդ քեզ նայի պլշած աչքերով, որ ժամանակ չունենա պարանիդ հաստության…դերձակը լինելու դերը ստանձնել…Իսկ այդ դերը սատանայածինների խրախճանքն է…

Լենա Հովսեփյան

Երբ համբերությունդ… երիցս փորձարկողը ինքդ ես, զուր է դիմացինիդ արժանիքների ու բարոյական նկարագրի կասկածի տակ առնելը: Ինքդ քեզ պեղիր, ինքդ քեզ հասկացիր, գենետիկ թուլություններիդ անունը մի դիր “բարություն” կամ “մեծահոգություն” ու  նրանց չեղած ստվերում  մի ենթադրիր, թե դու առաքյալ ես:  Նրան կամարի տակ մի առ, որովհետև կամարդ անշաղախ է լինելու ու մի օր դղրդյունով…

Դու ընդամենը, մեղմ ասած, տկար մարդ ես, եթե չես կարողանում տգետին տգետ կամ` տխմարին տխմար ասել, եթե քեզ կարողանում են որպես պարարտ հող շահագործել ու քո ծոցում աճեցրած ծաղիներով դափնիներ վաստակել` հաջողությունները վերագրելով իրենց …բանիմացությանն ու լուսապսակված ձեռքին…Դեռ քո բախտից է, որ չեն ասում` “Է~, դեռ էն հողը չի, այ~ եթե անտառի սևահող լիներ”…

Ուժ հավաքիր ու դիմացինիդ “բրենդը” ժամանակին դիր իր իսկ ճակատին, թե չէ նա այն “չկորցնելու” համար սոսնձելու է քո…ապահով թիկունքին…

Լենա Հովսեփյան

Շատ ենք սիրում ասել, որ էս կյանքում ամեն ինչ բումերանգի պես է, որ ինչ տաս, այն էլ հետ կստանաս, որ…Բայց պարզվում է, ավա~ղ, որ հաճախ, մինչ բումերանգը հետ կգա, B-ից A-ն մի այնպիսի նենգությամբ է…ցողվում, մի այնպիսի` բարությանդ իտրիտուր չարությամբ է մշուշվում, որ բումերանգն անգամ մոռանում է հետդարձի ճամփան` մոլորվում է: Քեզ չի հասնում, ճիշտ է,  բայց վա~յ նրան, ում քիթ ու մռութը` որպես “ծանոթի”, կհյուընկալի նրան…
Լենա Հովսեփյան

Մանկուրտված բանականության ցանքսում…”գարնանացան” էր: Սերմերը պալարներ էին` մարդատյաց բջիջներով: Դեռ լավ էր, որ կենարար հալոցքն ու անձրևը ներս քաշելու համար պալարի` թարս քաշած կաշին…միջուկի պնդությամբ էր…Թե չէ` կբազմանային, է~,  սատանայի ճտերի պես…Բայց, անկախ…բերքահավաքից` գորշ ու պոզավոր բերքի քանակից, “գարնանացան” միշտ արվում է: Եվ` հրեշտակների քթի տակ…Համբերությո՞ւն են փորձարկում, թե՞ իմունիտետ  ամրապնդում` հրեշտակների հմայքից չսատկելու…

Լենա Հովսեփյան

Բոլոր գայթակղությունները, ճիշտ իրենց տակ, խորն ու մութ թակարդ ունեն, որտեղ այնքա~ն…հյուընկալ են, որտեղ…գրկաբաց սպասում են հուսահատությանը, վհատությանը…Մինչ թակարդի վիհ մի փոքր քայլ է. այնտեղ գահավիժումի համար ամեն ինչ այնպե~ս խնամքով է նախապատրաստված…Մի հանդուրժեք, որ բանականությունը կուլ տա խայծը. թեկուզ գրողի տարածները շա~տ “համեղ” լինեն…  Լենա Հովսեփյան

Երանելի ներկայության հակակշիռն ամենևին էլ նրա բացակայությունը չէ…Ներկայության հակակշիռը նրա զբաղեցրած տարածքի որբանալն է, իրավարի դինամիկայի պարալիզումն է, խենթուկ ոգու անէանալն է…Հակակշիռը նրա վերադարձի սպասումն է: Ի^~նչ չքնաղ է, որ մարդկության պարագծից ներս, համատարած տամուկի ու գորշի, շեղաչք հոգիների մեջ կան Լուսատիտիկ-Էակներ, որոնց լույսի աղբյուրը նրանց՝ չստանալ ակնկալելով, տալն է…Նրանք անտեղյակ չեն առուփախի…թեորեմ-աքսիոմներից, բայց նրանց գոհացումը մի ԱԿ է ճանաչում,մի խոնարհում ունի՝ Լույսը…Լենա Հովսեփյան        1.12.2011

Ի՞նչ անել, երբ մի կողմում դաստիարակությունդ է, տեսակդ, պատկերացումներիդ պինդ համակարգը, մյուս կողմում` դաստիարակությանդ հակակշիռները, տեսակիդ չեզոքացումները, պատկերացումներիդ նեգատիվները…Ի՞նչ անել` շրջանցել ինքդ քեզ, դուրս թռչե՞լ քեզ ամփոփող` ՔՈ շրջանակից, թե՞ անձնատուր լինել պղտոր հոսանքին, որ տանում է դեպ “հանդարտություն-ապահովություն`կուշտ որկոր”…Մի մեղեդի`”Դլե յաման”-անման,  մարմին առավ ու կանգնց դեմս: Լռեց: Ես խոնարհեցի հայացքս…Նա թույլ ժպտաց ու անէացավ…

Լենա Հովսեփյան-Համբերության գործակիցը, երևի, այնքան էլ չարժե, որ առանձգական լինի. թե չէ ուս-ուսի տված  հա~ ձգելու են…Ժամանակին արժե սթափվել ու գոնե տեղային միջակայքեր սահմանել, սահմանել, որ…մեղեդի փախցնողները քո համբերությունն իրենց համար երգեհոն չդարձնեն ու չնվագեն քո…հավերժ անավարտ գործերը: Նվագեն, խոնարհումներ հաջողեն, ծափ-ծաղիկներ ու քեզ արտոնեն…խելոք ու հավաք պահելու դեպքում՝ գրել իրենց ընծայված ծաղիկների մասին…Քո բաժին ծաղիկների համար էլ նրանք ջանասիրաբար “կհոգան”. Կապահովեն հաստ ձյունաշերտը: Թե արտոնես քո համբերությամբ՝ տարին քեզ համար մի’ եղանակ կունենա՝ ձյուն չհալելու եղանակը…Մի’ թող, որ համբերությանդ գործակիցը առանձգական լինի…

Լենա Հովսեփյան-Երիցուկյան “սիրում է-չի սիրում” փնտրտուքին առաջին իսկ երիցուկից հետո /անգամ…շա~տ առաջ/ արժե վերջ տալ ու ուշադիր-նեղացած նայել ոչ թե մի, ընդամենը մի… պակաս թերթիկի “պատճառ” երիցուկի արդեն քաչալ գլխիկին, այլ այն…հողի հուսալիությանը, որ ընտրել ես կանգնելու համար: Թե չէ՝ խեղճ երիցուկն ի՞նչ անի… 19.11.11