"Խոհանոց" բաժնի արխիվը

Չիչխան. կոնֆիտյուր և ժելե: Էլի պատրաստենք միասին

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԱյս անգամ էլ, քանի որ ուշ աշուն է ու դեռ չիչխան կա, մի քիչ զրուցենք չիչխանից պատրաստվող 2 պահածոյի մասին` կոնֆիտյուր և ժելե: Առաջինը ես վաղուց էի պատրաստում, իսկ ժելեն այս տարի պատրաստեցի: Ասեմ, որ ժելեն մի ռուս կնոջից սովորեցի, ես պատրաստեցի ու իսկապես հաճելի արդյունք ստացա: Չիչխանի մշակությունը, ասեմ, որ կարգին համբերության հարց է, մանավանդ, եթե ինքդ պիտի ճյուղերից մեկիկ-մեկիկ պոկես:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոՈւրեմն, համբերությամբ պոկեցինք հատապտղի հատիկները` թողնելով պտղամսին կպած փոքրիկ կոթիկները, որովհետև նախ` դա դաժան աշխատանք կլինի, հետո` անարդյունավետ ու սխալ, որովհետև հատիկները կպատռվեն և անիմաստ կլինի հետագա մշակությունը. լվանալ հնարավոր չի լինի:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԼավ ու ուշադիր մաքրելուց հետո, հետևողականորեն լվանում ենք, լցնում քամիչի մեջ, հետո լցնում բամբակե սրբիչի վրա, մի որոշ ժամանակ պահում  փաթաթած վիճակում, որ խոնավությունն անցնի շորին, հետո փռում արևի տակ: Լավ չորանալուց հետո /չորանալը շատ կարևոր է, թե չէ կոնֆիտյուրն արագ կթթվի/, աղում ենք, լցնում էմալապատ, մուրաբա եփելու թասի մեջ /կարևոր է մեծ մակերեսը/ ու 1:2 հարաբերությամբ ավելացնում շաքարավազ, փայտե գդալով խառնում ու դնում արևոտ տեղ, բայց` ոչ անմիջապես արևի ուղիղ ճառագայթների տակ: Այպես մնում է ուղիղ 3 օր: Նորմալ /տաք, ամառային/ եղանակի ու ջերմաստիճանի դեպքում 3 օր հետո, ասես, մակերեսին բարակ, շաքարե շերտ է առաջանում:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԴեռևս չտարալուծված շաքարավազով զանգվածը լցնում ենք բանկաների մեջ /ցանկալի է` փոքր/ ու փակում: 2-3 ամսից հետո բանկայի ներքևի մասում “նստում” է հյութե զանգվածը, վերևում` խյուսը: Իհարկե, պարտադիր չէ սպասել սրան, կարելի օգտագործել պատրաստելուց  հետո` երբ կամենաք: Ամենակարևորը` չիչխանը պահածոյացնելուց  առաջ անպայման պիտի ստույգ տեղեկանալ հաջորդող 3 օրերի եղանակի մասին, որովհետև անարև եղանակին իմաստ չունի ձեռնամուխ լինել այդ գործին:

Այդպես պատահեց ինձ հետ, երբ որոշեցի երկրորդ անգամ  կոնֆիտյուր պատրաստել : Համակարգիչը հուշեց  սպասվող անձրևոտ եղանակի մասին, և ես պեղեցի համացանցը` արդեն լվացած ու չորացրած չիչխանը մի այլ մեթոդով մշակելու համար: Գտա, պատրաստեցի ու սիրով կիսվում եմ ձեզ հետ:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԱրդեն պատրաստի չիչխանը լցնում ենք էմալապատ կաթսայի մեջ, մի կիլոգրամին ավելացնելով մոտ կես սուրճի բաժակ ջուր ու ոչ ուժեղ կրակի վրա` անընդհատ տրորելով / որ հատիկները բացվեն/, խառնում: Ես դա արեցի պյուրե պատրաստելու թակիչով, զուգահեռ` գդալով:

չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոԵռալուց մոտ 10 րոպե հետո անմիջապես այն լցրեցի  էմալապատ ամանի վրա դրված պլաստմասե քամիչի մեջ ու սկսեցի շատ արագ ճզմելով  տրորել:

Հետո, երբ հատիկների վրա զանված համարյա չմնաց, ստացված հյութին տաք-տաք խառնեցի 1 կիլոգրամ շաքարավազ/ չիչխանն էլ, մինչ մշակությունը, 1 կիլոգրամ էր/ ու արագ-արագ խառնեցի: չիչխան, ժելե, կանֆիտյուր, պահածոՄիանգամից ստացվում է ժելեակերպ, դեղնաոսկեգույն զանգված: Այն թողեցի մոտ 10 ժամ /հուլիս, օգոստոս ամիսներին հերիք էր և 7 ժամը: Լցրեցի էլի փոքր բանկաների մեջ ու փակեցի:

Սա, ի դեպ, շատ հարմար է տարվա այս եղանակին, երբ եղանակը մեզ ցանկալի անակնկալը չի անի, այսինքն կոնֆիտյուր պատրաստելն աշնանը համարյա անիրական է, իսկ ժելեն միշտ կարելի է պատրաստել. կարիք չկա անգամ հատիկները չորացնելու, կարելի է հենց ջրից հանել ու լցնել կաթսայի մեջ: Խորհուրդ եմ տալիս նայել այս տեսանյութը http://www.youtube.com/watch?v=snCAxP3fS8o, այս կնոջից սովորածս էի ես ձեզ ներկայացնել: Կիսվում եմ, որովհետև շատ իրական էր ու հաջողված:

Իսկ հրաշք չիչխանի մասին չխոսեցի, որովհետև ԱՅՆ ՉԻՉԽԱՆՆ է պարզապես…Գուցե ուրիշ բաղադրատոմսերով կկիսվե՞ք…

Լենա Հովսեփյան

Թան. էլի փորձենք միասին պատրաստել

թան - ինչպես պատրաստել թան - Հարժիս

Հենց կենտրոնից եռաց` մի 5 րոպեից կրակից կվերցնենք...

Հիմա էլ որոշեցի ձեզ հետ զրուցել թանի պատրաստման մասին: Ես էլ առաջին անգամ այս տարի եմ սկսել թան եփել: Մեզ մոտ թանի հայրենիք է համարվում Հարժիս/ նախկինում` Յայջի/ գյուղը: Անգամ` յայջեցիներին ասում են` թան ուտող յայջեցիք: Գորիսում բոլոր գյուղերը…երևի թե փորձություն անցած  ”բրենդ”-ներ ունեն` էշ, շոն, կյազար օտող, հըցաքոռ, էշը կուրցըրած….Դե’, օրինակ, մեզ էլ` քարահունջեցիներիս, քյուշ են ասում/ բայց, խոսքը մեր մեջ մի քիչ …ունենք` շա~տ ենք անկեղծ, իսկ դա որպես…քյուշության համախտանիշ է նկատվում/…Սա` հընթացս` մենք ու մենքով…

Գորիսեցիները քաջ գիտեն այս ճաշատեսակի մասին և հիմնականում, անկասկած, համտեսել են: Շատ են թանի սիրահարներն առանձնապես տղամարդկանց շրջանում: Թան ուտելու գնալը համով ու…արդարացված առիթ է հավաքույթների, կենացների` լավ օրվա: Թանի հետ սովորաբար սեղանին դրվում է թթու և սպիտակ բողկ: Մասնագետ թան ուտողները սպիտակ բողկը թանի սեղան գալուց առաջ բարակ-բարակ կտրտում են, քիչ աղ ցանում, որ, այսպես ասած, ջուրը դուրս գցի, որ թանի հետ վայելեն…Թանի հետ նախընտրում են թթի օղին…

Ինձ համար թան պատրաստելու մածնի նախընտրելի չափը 10 կգ-ն է: Անկասկած, շատ կարևոր է, որ մածունը երես քաշած, տատիս ասած` սըլընգենի կաթից մերած չլինի: Մերելուց 2-3 օր հետո մածունը լցնում ենք շորի տոպրակի մեջ ու հով/ոչ արևի տակ/ տեղում կախում` քամվելու: Սովորաբար այդ պրոցեսը տևում է 25-30 ժամ` այնքան, մինչ` էլ տոպրակից չի կաթում: Հետո պինդ քամված մածունը լցնում ենք կաթսայի մեջ, նախընտրելի է` ոչ էմալապատ,  ավելացնում 4 ձու ու մի ձեռքի բռան չափով ալյուր: Ձեռքով կամ փայտե գդալով այդ զանգվածը մի քիչ կոկում ենք, որ գնդիկներ/յուղի ու ալյուրի/ չմնան, հետո դնում ենք կրակին, անպայման` կրակցրիչի վրա: Միջին կրակի վրա եփում ենք` անընդհատ խառնելով: Մի կես ժամից հետո սկսում է զանգվածը եռալ` նախ կողքերից, հետո` դեպի կենտրոն: Խառնում ենք այնքան, մինչ կենտրոնից էլ սկսի եռալ: Դրանից հետո մի 5 րոպե էլ խառնում ենք ու կրակն անջատում: Անջատելուց հետո մի 5-6 րոպե էլ, ոչ այնքան ինտենսիվ խառնում ենք ու ավելացնում աղը/աղը եփելիս չենք լցնում, որ հանկարծ չշաղի/` մոտ 2ճաշի գդալի չափով /ըստ ճաշակի/: Հետո լցնում ենք բանկաների մեջ ու փակում: 10 կգ մածնից ստանում ենք ոչ ավել, քան  3,5  կգ թան:

Այստեղ ասեմ, որ ոմանք սիրում են, որ թանի բանկաների մեջ լինի նաև սոխ, որ տաքացնելիս հետը տաքացնեն ու վայելեն: Թանի գործում իմ…խորհրդատու, վերիշենցի, թանի մեծ մասնագետ Մանուշակ տատի/լո~ւյս հոգուն/ թոռ Մարինեն ասաց, որ իրենք սոխը կճեպով լվանում են, լցնում էմալապատ ամանի մեջ, վրան եռման ջուր լցնում, ծածկում ու մի կես ժամ թրմում: Այդպես էլ արեցի: Երբ մաքրում ես, թվում է` խորոված սոխ է` բույրով ու տեսքով: Մաքրելուց հետո ես սոխերը/ ի դեպ` փոքրիկ/ սրբիչով չորացրի ու թանը բանկաները լցնելիս` հետը լցրեցի արանքները: Ասենք` մի բանկային/1 կիլոգրամանոց/ մի 5-8 հատ: Սա, իհարկե, պարտադիր չէ` սիրելու հետ է կապված: Ես, կոնկրետ, և սոխով եմ պատրաստում , և’ առանց սոխի, որովհետև, մեկ է, թանը տաքացնելիս կարգին, տեղը -տեղին սոխեռած ենք անելու:

Թանը տաքացնելը գորսեցիներին քաջ հայտնի տեխնոլոգիայով է արվում: 1 կգ թանից 6-7 բաժին է ստացվում: Եփած, գոլ ջրով բացում ենք/ մոտ 2,5 կիլոգրամ/, դնում կրակին ու անընդհատ խառնում: Դրան զուգահեռ, ցանկալի է` տնական յուղով, թույլ կրակի վրա, մանր կտրտած սոխով սոխեռած ենք անում: Երբ սոխը սկսում է վարդագունել, ավելացնում ենք ուրցի համը հիշեցնող “ծիթորանը”: 1-2 րոպեից թավայի տակն անջատում ենք: Ափսեների մեջ լցնում ենք նախօրոք փշրած չոր լավաշը, վրան` շերեփով թանը, հետո` թավայի անուշաբույր զանգվածից 2-3 գդալ: Սա էլ` թանը: Բարի’ ախորժակ: Երջանիկ կլինեմ, եթե օգտակար լինեմ որևէ մեկին. էլի, անկեղծ, համացանցում այս մասին ոչինչ չգտա: Մեր տատերի…գիտությունը/գոնե, ինչքան հնարավոր է/ փոխանցել է պետք…Այդ էլ արեցի…

ՀԳ
Հիշում եմ` իմ մանկության տարիներին էս թանատեսակն ընդունված չէր. մեր տատիկները չորաթան էին սարքում: Քամած մածնով ու աղով/շատ հստակ չեմ կարող ասել` ենթադրում եմ/ շաղախված,  “պրյանիկի” տեսքով, բայց մի քիչ մեծ գնդիկները դնում էին արևի տակ, չորացնում: Հետո ձմռանը, հատուկ փայտե ամանների մեջ /կարծեմ` տեփուր էին ասում/, գոլ ջրով հարում էին այնքան, մինչ  այդ չորուկ զանգվածը տարալուծվի ջրի մեջ ու հետո եփում էին:

Քարահունջ թան սողք

Ցավոք, քարահունջյան նկարներն այսչափ տխուր են` սողք, արտագաղթ...Բայց ՈԳԻՆ կա'...

Խոստովանեմ, որ երեխեքով գժվելու չափ սիրում էինք դեռևս կիսաչոր էդ գնդերը: Իմ…աշխարհի կենտրոն Քարահունջում Լուսիկ տատս դրանք չորացնում էր տանկից /դրկից` մեկի տունը մյուսի կտուրն էր/ հարևան ու բարեկամ Մագրափ տատի տանիքին: Ես ու մորաքրոջս աղջիկ Սուսանը հաջողում էինք …գողանալ ու վայելել: Տատս ցույց էր տալիս, թե չի ջոկել. բայց քթի տակ ժպտալով “փոչ” տեղերը լրացնում էր` եղածը ավելի մոտ վերադասավորելով: Էնքան չէինք գողանում, որ  տատիս զայրույթին արժանանայինք-խիղճն էլ լավ բան է…Մեկ էլ ի~նչ կարոտով եմ հիշում, երբ տատս, գուցե ժամերով ջրով կոկում էր էդ գնդիկները ու տակը մնացած պստլիկ մնացորդները տալիս մեզ. դա բառերով ասելու բան չի` դա ՄԱՆԿՈՒԹՅԱՆ համն էր…Բայց, ա’յ, ինձ, կոնկրետ, էդ թանն ուտելի չեմ հիշում. գուցե մի քիչ մեծական ուտելիք էր, թե՞ մեր վայելքն էն գնդերը գողանալու մեջ էր…

Երնե~կ…

Լ.Հ.

Ածիկ. վստահաբար ասում եմ` եփել կարող ենք ամենքս

ածիկ,ածիկի պատրաստում, ցորեն, պահք

Սկսեցի թոռնուհուս` իմ Էլենի հետ. նա վարակիչ եռանդով էր ցորենը...մաքրում...

Կան ճաշատեսակներ, որ նախ և առաջ…հիշողություն են. կարոտ են, մանկություն են ու մանկության համ են…Դրանցից մեկը, ինձ համար կոնկրետ, ածիկն է: Մայրս էր եփում, ու մենք ընտանիքով այդ յուրօրինակ արարողակարգի վկաներն էինք: Չմեծամտանամ` մասնակիցը չէինք` վկաներն էինք: Ընթացքին իրազեկ բարեկամներն օրերն էին հաշվում…վայելումի: Իսկ մենք, պարզապես, ներկա էինք մայրիկիս  անվերջ ու անհամար` համբերությամբ ու խորիմաստությամբ պարուրված հերթական արարումին. լիներ զրույց, թե` կար, լիներ խոհ, թե` կերակուր…

…Ու ես էլ վերջերս որոշեցի ածիկ եփել: Ու քանի որ խոստովանեցի, որ այնժամ ես այդ ընթացքի վկան էի և ոչ` մասնակիցը, մանրամասներին ճշգրիտ չէի տիրապետում: Պեղեցի ողջ համացանցը. լուրջ բան չգտա: Օգնության համար դիմեցի Տուլայում բնակվող կրտսեր եղբորս` Մարատին, որը դեռևս մայրիկի կենդանության օրոք, նրա ցուցումներով, էլի օտար ափերում, եփել էր: Ի դեպ հիմա էլ տարվա մեջ, չնայած իր զբաղվածությանը, մեկ-երկու անգամ տիկնոջ` Հասմիկի հետ, եփում են: Եփում են  իրենց խոսքով` ամեն հայ մարդու, առանձնապես աճող օրգանիզմների  համար ծայրագույնս անհրաժեշտ այդ կերակրատեսակը:

Այսինքն` ածիկի մասին մենք չէ, որ պիտի ասենք. այն դարերի փորձություն անցած, անկասկած, աստվածային ուտելիք է` մեռնող ու հարություն առնող կյանքի խորհրդանիշ…Այն հիմնականում պահքերի ուտելիք է. երևի սրանով ամեն ինչ ասված է…Որքա~ն էր խորհուրդ տրվում վերարտադրողական տարիքի երիտասարդներին, կանանց. համարվում էր, այսպես ասած` մեջքը պնդացնող հրաշալի միջոց…

Հիմա` սկսեմ կոնկրետ պատմել ածիկի պատրաստման ընթացքի մասին:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՍկսում ենք հատիկը մաքրելուց: Արդեն մաքուր հատիկը լվանում ենք, լցնում քամիչի մեջ, հետո` կաթսայի մեջ, ու վրան գոլ ջուր լցնում ` մակերեսից մի 4-5 սմ բարձր:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՊահում ենք մոտ 12-16 ժամ: Արանքում մի անգամ ջուրը փոխում ենք: Հատիկների ծերերին թույլ սպիտակ է երևում: Այդ ժամանակ  լցնում ենք քամիչի մեջ, հետո, ինչպես ասում ենք` պատնոցների /поднос-մատուցարան/ մեջ ու դնում փակ ու մութ, հարթ տեղ /ասենք` լավ փակվող պահարանում/:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՕրական 2 անգամ հանում, էլի գոլ ջուր ենք ցանում: Որպեսզի ջուրը բոլոր հատիկներին հասնի, կարող եք մի քիչ շատ ցանել, հետ կամաց թեքելով քամել:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքԱյդ գործողությունը կրկնում ենք 4-5 օր` նայած տարվա եղանակին:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքԵրբ ծիլերի բարձրությունը հասնում է մոտ  մոտ 2-2,5 սմ-ի, ուրեմն` աղալու ժամանակն է: Ամենակարևորը` չպիտի թողնել, որ ծիլերը կանաչ երանգ ստանան. պիտի լինեն թույլ սպիտակադեղնավուն: Հակառակ պարագայում` ածիկը շատ դառնավուն կստացվի:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՀերթով поднос-ները հանում ենք ու գորգի նման ներմիահյուս զանգվածը իրարից բաժանելով` աղում ենք մսի մեքենայով:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքԱղալուց հետո նախապես վերցրած ջրի չափաբաժնի կեսով խյուսը` աղացածը, անց ենք կացնում քամիչով:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՆույնը կրկնում ենք ջրի մյուս կեսով: Արդեն 2 անգամ պինդ մզված զանգվածը, որն այևս պետք չէ, կողք ենք դնում: Ստացված յուրահատուկ բույրով հյութը քամում ենք, ցանկալի է` քամիչի վրա գցած մառլյայով:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՍտացված հարթ ու համասեռ զանգվածին, քիչ-քիչ ավելացնելով, խառնում ենք նախապես կշռած սև/ երկրորդ սորտի/ ալյուրը: Ստացվում է մսով բլինչիկի թերթիկների համար պատրաստվող զանգվածի խտության նման մասսա: Ցանկալի է այն ևս մի անգամ անցկացնել քամիչով, որ գնդիկներ չմնան:

ածիկ ածիկի պատրաստում ցորեն պահքՍա արդեն վերջին գործն էր: Հետո դնում ենք կրակին` կրակցրիչի վրա, ու եփում` անընդհատ խառնելով: Այդ պրոցեսը տևում է մոտ 9-10 ժամ/նայած` կրակի ուժգնությանը/: Համարվում է պատրաստ, երբ ածիկի մակերեսը` քափկիրի շարժումներից ծալ-ծալ ալիքվում է, ու մակերեսն ասես փայլում է:  Ածիկը պատրաստ է, մնում է այն, քիչ սառելուց հետո, լցնել էմալապատ ամանների կամ  բանկաների մեջ ու պահել ոչ շատ տաք վայրում, կարելի է նաև սառնարանում, բայց սառնարանում մի քանի օրից հետո ասես քաղցրանում է:

Դե’, այստեղ են ասել` բարի վայելում: Ի դեպ, ածիկը վայելել են մատով, այսպես ասած` լպստելով…

Հիմա` չափաբաժնի մասին/ կոնկրետ իմ եփածի դեպքում/:

Ցորեն` 5 լիտրանոց բանկայի տարողությամբ, ջուր` 14 լիտր, ալյուր` 6,5-7 կիլոգրամ: Ստացվում է մոտ 14 կգ ածիկ, որը ես բաժանացի ավելի քան 30 ընտանիքի: Ասեմ, որ այն եփել էի Ասյա մայրիկիս…հիշատակի օրը: Հիմնականում բոլորն ասացին, որ վերջին անգամ կերել են հենց մայրիկիս եփածը…ԼՈ’ՒՅՍ նրա հիշատակին…

Իսկ ձեզ` այն եփելու կամք ու ցանկություն/ի դեպ, ասես քեզնից անկախ, հոգի ես դնում եփելիս, ողջ ընթացքում, իսկ ճաշակելն արդեն վայելք է, դեռ չեմ ասում` կարծիքներ ու օրհնություններ լսելը…Չափաբաժինը կարող եք 2 կամ 3 անգամ / անպայման` համասնորեն/ փոքրացնել…

Կարծում եմ` ես մի քիչ օգնեցի, որ այս ՀՐԱՇՔ ուտելիքը չմոռացվի…Հաստատ մինչ այս համացանցում ածիկի պատրաստման նման  մատուցում չկար/ ես որ չեմ հանդիպել/…Դե’, մեր տատիկների ժամանակ համացանցը…որտե՞ղ էր…

Լենա Հովսեփյան

Ամանորյա աղցան «Կոն»

նոր տարի,աղցանԲաղադրությունը-3-4 կարտոֆիլ, 200 գ ապխտած հավ, 1 գլուխ սոխ, պահածոյացված եգիպտացորեն 200 գ (կամ  նույնքան կանաչ ոլոռ կամ էլ  2 հատ մարինացված  վարունգ), 3 ձու, 150-200 գ հալած պանիր, ընկույզ` ըստ ցանկության: Աղցանը ձևավորելու համար անհրաժեշտ են նուշ և սոճու ճյուղեր կամ սամիթի ցողուններ:

Պատրաստման եղանակը կարդալ շարունակությունը »

Ամանորյա աղցան «2012»

Նոր տարի աղցան 2012 Նոր Տարին սարերի ետևում չէ ու կարելի է  հետաքրքիր բաղադրատոմսեր փորձել` ամանորյա  տոնական սեղանը համեղ ու գունագեղ դարձնելու համար: Բաղադրությունը կարդալ շարունակությունը »

Ամանորյա աղցան «Վիշապ»

Ամանորյա աղցան «Վիշապ»2012-ը վիշապի տարի է: Տոնական սեղանին շատ գեղեցիկ կնայվի այս պստլիկ  ուտելի վիշապը, որը պատրաստելու համար առանձնահատուկ բաներ հարկավոր չեն: Ձեռքի տակ եղածով կարելի է ունենալ տարվա խորհրդանիշ` սեփական վիշապը: Այն նաև արագ է պատրաստվում: Բաղադրությունը կարդալ շարունակությունը »

Ամանորյա աղցան «2012»

ամանորյա աղցանՆոր Տարին սարերի ետևում չէ ու կարելի է  հետաքրքիր բաղադրատոմսեր փորձել` ամանորյա  տոնական սեղանը համեղ ու գունագեղ դարձնելու համար: Բաղադրությունը-միջին չափսի 3-4 կարտոֆիլ, 2 հատ գազար, թարմ վարունգ` 2 հատ, մարինացված վարունգ` 3 հատ, մարինացված սունկ` 150գ, կաղամբ բրոքքոլի, ձու` 3 հատ, 50 գ կոշտ պանիր, կիտրոն, մայոնեզ` 150 գ:

Պատրաստման եղանակը կարդալ շարունակությունը »

Շոկոլադապատ ելակ

ելակՄի քիչ կաթնային շոկոլադ հալեցնել գոլորշու վրա, ապա ելակը (ցանկալի է  պոչով) թաթախել շոկոլադի մեջ, ապա շարել  չորանալու (ասենք` կալկայի վրա): - Առանց պոչի ելակները լվանալ, լավ չորացնել անձեռոցի վրա, ապա ցողել որևիցե  լիկյորով ու թողնել 15 րոպե: Դնել սառցախցիկում 30-40 րոպե, որից հետո կարելի է վայելել: կարդալ շարունակությունը »

Մրգերը մեր սեղանին

Մրգից որևէ բան պատրաստելիս խոհանոցում միաժամանակ ուրիշ ուտեստներ պետք չէ եփել, քանի որ դրանից կտուժեն մրգի բույրն ու համը: Եփելու համար վերցնում են հյութեղ տանձեր:
Եթե կարկանդակը գրեթե թխվել է, բայց խնձորները չեն փափկել, ջեռոցի մեջ դնում են տաք ջրով լի մի փոքր աման, որ խնձորը եփվի գոլորշիով:
Եթե նարնջի, կիտրոնի, մանդարինի կեղևը պետք է հանել, կարելի է այդ անել քերիչի օգնությամբ: կարդալ շարունակությունը »

Դդմիկով բլիթներ

Դդմիկով բլիթներԴդմիկը կալիումի, կալցիումի ու ֆոսֆորի հարուստ աղբյուր է, հեշտ է յուրացվում: Կարևոր է մանկան սննդակարգում, ինչպես նաև մարսողության խնդիրներ ունեցող մեծահասակների համար: Ունի ցածր կալորիականություն, հարուստ է C և B խմբի վիտամիններով: Նիհարելու դյուրին միջոց է: Դդմիկով բլիթներ կարդալ շարունակությունը »

Բրնձով և սունկով տոլմա

տոլմաԲաղադրիչներ. 300 գ բրինձ կամ բլղուր (վերջինս ավելի դիետիկ է), 400 գ թարմ սունկ, ցանկալի է` շամպինիոն, 2 կանաչ սոխ, 1 գլուխ կաղամբ, աղ, օրեգանո, 2 բաժակ բրնձի եփուկ, 2 բաժակ ջուր, 50 մլ ձիթապտղի յուղ,  1 կիտրոնի հյութ կարդալ շարունակությունը »