"Բլոգ" բաժնի արխիվը

Ճռռոցին դիմանալ է պետք…

Комментарии выключены

կյանքԿյանքը, ընծա լինելու համար, շա՜տ է բյուրկոորդինատ… Այն մեջդ տեղավորելիս նաև… դառը ճռռոցին դիմանալ է պետք… Ճռռոցների ՛՛անհրաժեշտությունը՛՛ ծվատում է հոգուդ՝ ընծայելու համար հա՜ր փայփայածդ ծիածանե հյուսվածքները…Ընթացքներին հլու չլինելու անզորությունդ կյանքի փիլիսոփայության… ձեռնարկը այլևս անվավեր է ճանաչում… Իսկ նորի անհրաժեշտությունը չես տեսնում. այն մեջդ է և՝ բյուրօրինակ… Այլոց էլ պետք չէ…

Լենա Հովսեփյան

«Պարի քիշերի» տեղ. Վեր ծեր սո՛վիստը-ժընգյո՛տի վեչ

ծնող, զավակՄըն-մըն, գո՛նե, մը՛տըրներատ չըքիցեք, վեր տարի՛քին նը՛հետ ծնողն էլի մնում ա հյա՛ման մարթը… Փոխված ի՛րիսկըհատը, բուշացած ջա՛նը, սիպտակած մա՛զերը, «կո՛րած»… հյա՛վասը ընդամենը… Ը՛ստըծու հնարքն ա՝ խոխորցը փո՛ւրցիլի, ստո՛ւգիլի հե՛տի ա… կարդալ շարունակությունը »

Գենային գլուխկոտրուկ

կակտուս, մանուշակ, գենՊարզվում է, որ «գեն» ասվածը քեզնից անկախ, իր քեֆին տվածով ելնող-եկող-հառնող իրողություն է… Քեզ չի հարցնում՝ ուզո՞ւմ ես դու ինձ, թե՝ չէ, մնա՞մ զավակիդ մեջ ու ինձ համար բոլ-բոլ տեղ անեմ, խորը-խորը շնչեմ, թե՝ կողքովն անգամ չանցնեմ… Գալիս են գեներ՝ գուցե հարյուրավոր տարիների հեռվից, արյանդ… քունջ ու պուճախներից ու, էլի իրենց քեֆին, փունջ կազմելով՝ դառնում կերպ ու կերպարանք, էություն ու… «խարակտեր». է՛լ վարդ ու կակտուս, է՛լ մանուշակ ու … իշածաղիկ, է՛լ խորդենի ու…Դե՛, տղա ես՝ գլուխ հանիր ու միանշանակ ասա՝ իմն ես ու՝ վերջ… կարդալ շարունակությունը »

«Պարի քիշերի» տեղ. Զո՛ւռինա չի…

զանգեզուրի բարբառ
Ասած ը՛սողի՝ տա՛կ եմ տամ, տի՛եր եմ տամ, մըն պյա՛ն եմ հաստատ գյուդում. ամենամուրդուվարի պյանը էս ը՛շխարհում՝ դյո՛ւզ մարդ ինիլն ա, էն մնացողը ե՛կող-քի՛նացող ա….Համա էդ դյո՛ւզն էլ… քա՛նոնի պյան չի՝ զո՛ւռինա չի՝ պիտի նե՛ստումդ ինի…
Թա կա՝ ասենք՝ փառքդ ՝ շա՜տ, Աստո՛ւծ…
Լ. Հ.

«Չէին սպասումը»… նեղացրեց

Չէին սպասում, ՍուրենԻնքս ինձ համար հրաման էի իջեցրել՝ երկու օր գոնե համակարգչի առջև չնստել: Բայց… քիչ առաջ Հ2-ով «Չէին սպասումն» էր, որի դեպքում, սովորաբար, ալիքը չեմ թերթում: Սուրենենք հյուր էին Լիբանանում՝ Կարպիս անունով մի՝ բավականին խելամիտ ու կոռեկտ պլաստիկ վիրաբույժի օջախում: Հաճելի տուն էր, կոկիկ մթնոլորտ, բայց զրույցը շա՜տ էր… հայավարի… Հարցեր՝ դրսից եկած հայերի նկատմամբ հայաստանյան հայերի… ոչ բարեհաճ վերաբերմունքի, լիբանանյան ուսման վարձերի մասին, միջին բարեկեցության համար անհրաժեշտ դրամագլխի մասին… կարդալ շարունակությունը »

Որպես պրոֆիլակտիկա…

Комментарии выключены

Աստված, ախերախտ որդիԱստվածահաճ է մեկ անգամ գոնե… գնալ անցյալ ու այնտեղից (այն ժամանակվա ուղեղով ու աչքերով) նայել մարդկանց, մերձավորներին, հասկանալ նրանց ինքնամոռաց դերը ձեր կյանքում, տեսնել նրանց կքված ուսերը՝ ձեր անցած ճամփին դեմ տված… Տեսնել… Աչքեր չեք խոնարհելու ամոթից, միանշանակ է (դրան վաղուց արդեն զորու չեք), բայց հավաքվեք, որ ճկված ու ճապաղած ուսերի տեղում… ճամփան չերերա…

Լ.Հ.

Ձեր իսկ… տաղավարում

ՏիեզերքՊատահե՞լ է՝ որ հյուր լինեք ձեր իսկ… տաղավարում` մենա՜կ, անկաշկա՜նդ, մորեն մերկ հոգով… Ու այնքա՜ն անկեղծանաք, որ ձեր զրույցը միանգամից ուղիղ եթեր արձակվի ՏԻՐՈՋ…  սփռումով. միայն ձեզ համար… Հա՛, ՏԻԵԶԵՐՔԻՑ քեզ գտնելու փնտրտուք չկա՜… Նախաստեղծը միանգամից լվանում է հոգուդ մակարդված… արյունը, ու դու էլի շարունակում ես անխռով խաղալ քո երկրադերիկը…

Լ.Հ.

Ուրանալուց առաջ…

Հընթացս.«Ուրանալուց առաջ քերիր հիշողություններդ քարացնող ժանգը. քեզ համար եմ ասում, հետո այն աչքը… տնկելու է փոխանցելիք գենիդ՝ քո՝ առաջին թիրախի… մենաշնորհով»…

Լ.Հ.

Տե՛ր իմ, գրկիր ուսս…

ՀիսուսՏե՛ր, արա այնպես, որ իմ ամենամեծ շնորհը՝ չափսոսալը, հանկարծ դեմս չկանգնի ու քամահրալից չհեգնի… Ինձ ծեփածդ նյութը դրան դիմանալու համար չէ բնավ… Տե՛ր իմ, գրկիր ուսս…

Լ.Հ.

Գեները պիտի ներսից… ապտակեն

Աստված, աղոթքՕր օրի համոզումս է՛լ կարմիրով է ընդգծվում. դաստիարակությունը գեների արտոնումով է…
Օրինակ, եթե մարդը դեպ քեզ մեջքով է նստում, չնայած դեմքով նստելն հենց իրեն, թեկուզ, ֆիզիկապես ավելի հարմար է, դա ասելով չէ. գեները նրան պիտի ներսից… ապտակեն, աչք ու ունքով… հասկացնեն, թե չէ՝ հա՛ ասա, ասա՛, օրինակդ դասագիրք դարձրու…
Ու թե Տերն էն գլխից է հոգացել, որ գեներդ դաստիարակություն արտոնեն, մի զլացիր ու հաճախ գոհությամբ շշնջա՝ «Փառաբանությունս, Տե՛ր իմ»…
Լենա Հովսեփյան

Դրոշակները վաղուց հոգնեցրել են

կամք, դրոշակ, հաղթանակԺամանա՞կը, կյանքի ալեբախումնե՞րը, թե՞ եռաչափից դուրս գտնվելս ինձ անվերջ դիմահարում են մի հարցի. կամքի պի՞նդն է լավ, թե՞ փափուկը, դոնդո՞ղն է լավ, թե՞… Երկրորդ կեսդարիս ընթացքին էլի չունեմ պատասխան, բայց մի բան հաստատ գիտեմ՝ իմը ամորֆ է, ամո՛րֆ է, որ չդխկա, որ չրխկոցով չկոտրվի, ամորֆ է, որ ավել ուշադրություն չմագնիսի, ամորֆ է, որ ուրիշներին ավել անհանգստություն չպատճառի… կարդալ շարունակությունը »

Մի՛ լսեք… խելոքներին

Комментарии выключены

Աստղիկ Գալստյան, Մեծ Հայրենական, ԳորիսԱհագին… խելոքներ խորհուրդ են տալիս դուրս… սկել անցյալից, չծանրացնել մեզ տրված… կարճ կյանքն ու նայել՝ …հառա՜ջ…
Բայց անցյալո՛ւմ են մեր ոգեղեն ՄԱՍՈՒՆՔՆԵՐԸ, որոնց հետ անցկացրած վայելք-ակնթարթներն անգամ մեր ներկայի դոշին ու մեր գալիքի ճակատին… սեպագրելու են մեր ապրածի իմաստը…
Այսօրն ինձ համար վայե՜լք էր. անցյալիս ՏԱՔ գրկում էի… կարդալ շարունակությունը »